Jan Paweł II (1920-2005) – papież kościoła katolickiego, teolog, reprezentant personalizmu chrześcijańskiego. Był również filozofem historii, fenomenologiem i mistykiem. Jeden z najbardziej znanych Polaków na świecie, wybitny myśliciel.
Naprawdę nazywał się Karol Wojtyła. Urodził się w Wadowicach - małym miasteczku, położonym kilkadziesiąt kilometrów od Krakowa – jako syn Karola Wojtyły, urzędnika Rejonowej Komendy Uzupełnień i Emilii z Kaczorowskich oraz młodszy lat brat Edmunda – lekarza.
Jako młody chłopiec Karol doświadczył tragedii rodzinnych. W 1929 roku zmarła jego ukochana matka, a 4 lata później brat Edmund, który pracując w szpitalu zaraził się śmiertelną wówczas szkarlatyną.
Mimo nieszczęść, które spotkały Karola Wojtyłę na zawsze został on pogodnym, dowcipnym człowiekiem, który hipnotyzował swoją charyzmą miliony wiernych – nie tylko katolików - na całym świecie.
Ojciec, próbując wynagrodzić małemu Karolowi podwójną stratę, zabierał go często w góry, do których miłością zaraził syna. Miłość ta kwitła w sercu papieża przez całe życie.
Karol bardzo zbliżył się wówczas z ojcem, który zaszczepił w chłopcu miłość do górskich wędrówek. Jako bardzo pilny uczeń Wojtyła skończył Gimnazjum Państwowe w Wadowicach i, by rozwijać swój talent pisarski i pogłębiać zainteresowanie literaturą, rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Warszawie.
Karol Wojtyła od dziecka przejawiał talent pisarski i aktorski. Z tego też powodu w czasie nauki w gimnazjum oraz studiów polonistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie występował w amatorskim teatrze, gdzie odgrywał bohaterów lektur szkolnych. Parał się również pisaniem. Zadebiutował jako literat na wieczorze literackim w 1938 roku.
Gdy 1 września 1939 roku wybuchła II wojna światowa Karol Wojtyła musiał przerwać studia i by uniknąć wywozu na roboty do Niemiec podjął pracę robotnika w kamieniołomach na Zakrzówku oraz w Fabryce Sody „Solvay". Pomimo ciężkich chwil Wojtyła nigdy nie zarzucił działalności literackiej i teatralnej. Uczestniczył w organizacji potajemnych spektakli i tajnych kompletów.
W 1941 roku los zgotował Karolowi kolejny osobisty dramat – zmarł jego ukochany ojciec. Wówczas to po raz pierwszy pomyślał o zostaniu duchowym, gdzie osierocony szukał pocieszenia. Rok później wstąpił do tajnego Seminarium Archidiecezji Krakowskiej oraz rozpoczął tajne studia na wydziale Teologicznym. Przez pierwsze lata, a ż do zakończenia wojny, z powodu gestapowskich prześladowań, Wojtyła ukrywał swoje powołanie.
W 1946 roku został Karol Wojtyła wyświęcony na księdza, a w niedługim czasie po tym wydarzeniu wyjechał do Rzymu na dalsze studia, które zwieńczyło napisanie pracy doktorskiej, którą przyszły papież obronił w czerwcu 1948 roku.
Po powrocie do Polski Wojtyła rozpoczął pracę wikarego w parafii Niegowić. Odprawiał tam msze poranne, nauczał dzieci religii, a wieczorami poświęcał czas swojej pisarskiej pasji.
Wkrótce został przeniesiony do Krakowa, gdzie jego kariera nabrała rozpędu. Oddawał się Karol pracy naukowej – napisał pracę habilitacyjną i w 1956 roku objął katedrę etyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego –doskonaląc się jako duchowny (w 1958 w katedrze na krakowskim Wawelu został konsekrowany na biskupa) i literat (w tym czasie napisał „Miłość i odpowiedzialność" oraz „Osoba i czyn" – pozycje, które przyniosły Wojtyle poważanie i popularność pośród teologów.
W 1964 roku został mianowany arcybiskupem metropolii krakowskiej. Karol Wojtyła był częstym bywalcem w Watykanie. Pracując z papieżem Pawłem VI nad tworzeniem encykliki „Humanie vitae" zacieśniał z nim więzi, do tego stopnia, że w 1976 roku papież poprosił kardynała Karola Wojtyłę o poprowadzenie rekolekcji wielkopostnych w Watykanie.
Po śmierci Pawła VI w 1978 roku, na głowę kościoła katolickiego został wybrany Jan Paweł I. Jednak po 30 dniach sprawowania władzy zmarł. Po tym wydarzeniu 13 października 1978 roku zwołano kolejna konklawe mająca wyłonić następcę papieża. Obrady trwały 3 dni i po tym czasie wybór padł na Karola Wojtyłę. To było ogromne wydarzenie, jako że po 400 latach sprawowania w Watykanie władzy przez włoskich duchownych, na papieskim tronie zasiadł Polak, który przybrał imię Jana Pawła II.
Od tamtego pamiętnego czasu polski papież rządził w Watykanie przez 27 lat.

Nazywany papieżem-pielgrzymem odbył blisko 200 podróży do krajów całego świata. Wprowadził reformę prawa kanonicznego, opracował nowy „Katechizm Kościoła Katolickiego", był orędownikiem poszanowania praw człowieka, walki o pokój i wolność. Na stałe zagościł w sercach młodzieży całego świata, którą jednoczył i uczył wzajemnej miłości.
Ukochany przez katolików, szanowany przez przedstawicieli innych religii papież Jan Paweł II zmarł w swoim domu w Watykanie 2 kwietnia 2005 roku.

Dowiedz się więcej.