Podlaskie: noclegi, atrakcje turystyczne województwa podlaskiego - Polska Travel

Zobacz

Dodaj jako zakładkę w:

Dodaj jako zakładke w Google Dodaj jako zakładke w Ms Live Dodaj jako zakładke w Facebook Dodaj jako zakładke w Wykop Dodaj jako zakładke w Gwar Dodaj jako zakładke w Digg Dodaj jako zakładke w Delicious Dodaj jako zakładke w Reddit

Województwo podlaskie słynie z dziewiczej przyrody. Na jego terenie znajduje się Pojezierze Suwalskie, Bagna Biebrzańskie, Dolina Narwi, Puszcza Białowieska i Podlaski Przełom Bugu. Ale bogactwem tego regionu są też jego mieszkańcy. Polacy, Litwini, Białorusini, Tatarzy, katolicy, prawosławni, starowiercy oraz luteranie wywodzący się z polskiej reformacji żyją tu razem, od pokoleń. Nad drewnianymi domami zgodnie górują krzyże kościołów, kopuły cerkwi i półksiężyce meczetów. Takie pomieszanie narodowości i wyznań zdarza się tylko na pograniczu, jakim od wieków było Podlasie.

Sprawdź noclegi na Podlasiu

Młodzi mieszkańcy województwa podlaskiego wyjechali do miast. We wsiach zostali jednak ich dziadkowie, którzy wciąż mieszkają w drewnianych domkach ustawionych karnie przy drodze (układ wielu tutejszych osad wywodzi się z XVI wieku). Modlą się w prawosławnych cerkwiach, których kopuły ciągną się od Krynek po Mielnik, mówią białoruską gwarą, ale zapytani o narodowość odpowiadają: „My tutejsi”.

Starowiercy, rosyjscy emigranci, którzy nie uznali reform w kościele prawosławnym, założyli suwalskie wsie Gabowe Grądy i Wodziłki. Można podziwiać ich świątynie – molenny i zażyć kąpiel w ruskiej odmianie sauny, czyli bajni. Pomiędzy Puńskiem i Sejnami, leży z kolei Mała Litwa. Litwini są tu od XIII wieku, gdy przybyli kolonizować królewskie puszcze.

W Bohonikach i Kruszynianach wciąż mieszka po kilka rodzin Tatarów (zaproszonych przez Jana III Sobieskiego), lecz w święta ściągają tu z całej Polski. W meczetach imam odprawia nabożeństwo, odwiedzane są cmentarze – mizary, a podczas święta Kurban Bajram składa się rytualną ofiarę ze zwierząt.

Choć na Podlasiu nie ma już Żydów, pozostały materialne ślady ich dawnej bytności: synagogi, mykwy, jatki i wzruszające odciski po mezuzach we framugach wielu budynków. W ich poszukiwaniu najlepiej pojechać do Tykocina, Krynek lub Sejn, gdzie o zachowanie żydowskiej (ale też polskiej, litewskiej, białoruskiej oraz cygańskiej) pamięci dbają ludzie z fundacji „Pogranicze”.