Symbolem Puszczy Białowieskiej jest jednak żubr. To właśnie w tym parku ocalono od wyginięcia ten gatunek. W XVIII wieku żubry zostały niemal codo ostatniej sztuki wystrzelane podczas polowań ówczesnych władców i przez kłusowników. Zagłada przyszła tuż po I Wojnie Światowej, gdy bandy zdemobilizowanych i zdemoralizowanych żołnierzy kłusowały w bezpańskiej Puszczy Białowieskiej. W 1919 zabity został ostatni żubr w Puszczy. W 1925 roku padł także ostatni żubr kaukaski (górski) (Bison bonasus caucasicus), nieco mniejszy od polskiego żubra nizinnego. Do Białowieży ściągnięto osobniki z ogrodów zoologicznych i początkowo hodowano je jak krowy na osobnym dziedzińcu. Dopiero wiele lat po wojnie, w roku 1952 pierwsze okazy zostały wypuszczone na wolność. Obecnie na terenie Polski żyje około 400 żubrów a na Białorusi około 300 zwierząt. Na całym świecie jest tylko 3000 egzemplarzy, a każdy z nich miał przodków pochodzących z Białowieży.

Trudno wziąć żubra do domu na pamiątkę, można natomiast co innego bardzo „lokalnego“. Taką poręczną pamiątką jest oczywiście Żubrówka, znana również jako „Bison Vodka“, „Зубровка“, „Wisentvodka“, „Zubrivka“ lub „Grasovka“. Jest to spirytus z żyta wymieszany z wywarem z turówki wonnej (Hierochloe odorata). Hierochloe odorata zwana jest także potocznie „żubrówką“, ponieważ preferuje te same siedliska co żubry. Każda oryginalna butelka Żubrówki zawiera jedno źdźbło tej rośliny, a jest to na pewno trawka pochodząca ze śródleśnych łąk Puszczy Białowieskiej.

Komentarze

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

Nazwa *
Email (Dla weryfikacji i odpowiedzi)
Kod   

Wyślij komentarz

Pokaż/Ukryj formularz komentarzy