Wyróżnione przez UNESCO starówki to miejsca magiczne, pełne urokliwych kawiarenek, w których można rozkoszować się słodkościami i godzinami obserwować promienie słońca, tańczące po starych cegłach.

Kraków to jedno z najczęściej odwiedzanych przez turystów miast Polski. Tutejszy rynek jest największym placem średniowiecznej Europy, większym nawet niż plac Piotra i Pawła w Watykanie czy św. Marka w Wenecji. Na jego urok składają się zabytkowe Sukiennice, setki gołębi, słynne krakowskie kwiaciarki i hejnał rozbrzmiewający z wieży Kościoła Mariackiego.

Podobną magią emanują starówka w renesansowym Zamościu, zaprojektowana w XVI wieku przez włoskiego architekta Bernarda Morando, na zlecenie hetmana Jan Zamoyskiego. Zamość to zrealizowana idea renesansowego „miasta idealnego”, które miało być proste, logiczne i wygodne. Trzy kwadratowe place, szerokie ulice, duże działki pod kamienic i świątynia dla każdego z siedmiu wyznań reprezentowanych przez zamojskich mieszczan.

Stare Miasto w Toruniu, rozłożone na wysokim brzegu Wisły jest natomiast prawdziwym tyglem kultur i stylów, choć układ średniowiecznego rynku i otaczających go ulic nie zmienił się od siedmiu wieków. Miejsce związane z wybitnym astronomem Mikołajem Kopernikiem znane jest również z pysznych pierników.

Niepowtarzalny klimat czuje się także na warszawskim nowym, choć Starym Mieście z Zamkiem Królewskim i kolumną Zygmunta III Wazy. W czasie II wojny światowej, Paryż Północy – jak nazywano dawniej stolicę Polski – został niemal starty z powierzchni ziemi.

Warszawska Starówka swój dzisiejszy wygląd zawdzięcza starannej odbudowie, w której wykorzystano ocalone fragmenty murów. Na listę UNESCO trafiła jako najwierniejsza rekonstrukcja zabytkowej architektury miejskiej przeprowadzona w takiej skali.

Komentarze

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

Nazwa *
Email (Dla weryfikacji i odpowiedzi)
Kod   

Wyślij komentarz

Pokaż/Ukryj formularz komentarzy