Lądek Zdrój to jedno z najstarszych uzdrowisk na terenie Polski. Mimo, iż miasto leży na stokach Gór Złotych, to nie złoto jest prawdziwym bogactwem tej okolicy. Są nim natomiast gorące źródła nasyconej radioaktywnym gazem wody. Wykorzystuje się je już od ponad 750 lat. Na siedem funkcjonujących źródeł zaledwie jedno zostało sztucznie odwiercone.

Pierwsze wzmianki o urządzeniach kąpielowych w Lądku pochodzą z kwietnia 1241 roku; musiały jednak istnieć znacznie wcześniej, skoro wspomniana data dotyczy... ich zniszczenia. Stało się to podczas najazdu tatarskiego. Słabo zmineralizowane wody radoczynne, fluorowe i siarczkowe Lądka od wieków tak wybornie wpływały na możnych tego świata, że nawet najazd Husytów w początku XV wieku nie położył kresu działalności Sudeckich medyków. W roku 1498 synowie lokalnego księcia o imionach Jerzy, Karol oraz Albrecht zlecają postawić mury istniejacego do dnia dzisiejszego zakładu kąpielowego Jerzy (obecnie "Stary"). Ten budynek i kamienny most Św. Jana nad Białą Lądecką to najstarsze zabytki miasteczka. W ciągu setek lat ujęto także w, obecnie już zabytkowe, baseny pięć innych naturalnych źródeł.

Wiek XVII to najwiekszy rozkwit kurortu. Przybywają tu biskupi i książęta, wśród nich wielu polskich magnatów, a w roku 1674 książę Legnicy, Wrocławia i Brzegu - Jerzy Wilhelm, ostatni władca z dynastii Piastów. W Lądku kurowała się także królowa pruska, żona Fryderyka Wilhelma III, Ludwika. Z jej inicjatywy powstała część obecnego Uzdrowiskowego Domu Kultury. Dnia 2. sierpnia 1813 roku w uzdrowisku spotykają się ówcześni „politycy roku“ - pogromcy Napoleona Bonaparte, a więc król pruski Fryderyk Wilhelm III wraz z dworem i car Rosji Aleksander I w towarzystwie świty. Z uwagi na porę roku na spotkaniu nie stawił się jedynie „Generał Mróz“, największy wróg Francuzów.