Zamek został wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego. Dzieje zamku były raczej burzliwe i bardzo zmienne, podobnie jak właściciele. Z rąk piastowskich książat trafił do monarchów czeskich, by w skutek wojen husyckich stać się kryjówką rycerzy-rozbójników, do czasu gdy włodarzem Książa stał się król Władysław Jagiellończyk. Następnie rezydencja została oddana pod zastaw rodzinie Hochbergów, którzy z czasem wykupili swoje dobra lenne, a zamek stał się wolną własnością dziedziczną ich rodu, aż do 1941 roku, kiedy to został skonfiskowany przez hitlerowców.
Będąc w Książu warto poświęcić więcej czasu na poznanie bliżej historii rodu Hochbergów, gdyż jest fascynująca a ród posiadał kilka nietuzinkowych osobowości, które miały wpływ na zamek. Warto dodać, że Hans Heinrich XV wraz z żoną słynącą z wielkiej urody, Mary Therese Oliwią Cornwallis -West, zwaną księżną Daisy, jako ostatni mieli istotny wpływ na rozwój i rozkwit rezydencji, w której trzeba zaznaczyć, jedynie kilka miesięcy w roku mieszkała 5 osobowa rodzina oraz 300 osób służby. W tym czasie dobudowano dwa nowe neorenesansowe skrzydła i stworzono reprezentacyjną elewację odpowiadającą barokowej wschodniej fasadzie, zwieńczoną kartuszem z herbami małżonków von Hochberg. W zamku pojawiła się elektryczność oraz wiele nowinek technologicznych (np. winda kuchenna) ułatwiających obsługę, tak wielkiego domostwa.
Wracając do czasów II wojny światowej - Hochbergowie musieli opuścić swój dom a zamek zawłaszczyła paramilitarna organizacja Todt, od tego czasu rozpoczął się czas dewastacji i niszczenia Zamku Książ. Pod zamkiem i dziedzińcem przeprowadzono prace, w efekcie których na głębokości ok. 50 m zostały wykute potężne tunele, które zgodnie z jedną z teorii miały połączyć się z kompleksem podziemnym "Riese". W związku ze zbliżaniem się Armii Czerwonej w roku 1945 prace zostały przerwane, a na zamku zaczęli stacjonować żołnierze wojsk rosyjskich, co trwało do 1946 roku.
Obecnie Zamek Książ jest otwarty dla turystów, znajduje się w nim hotel (**), restauracje, sklepy z antykami:
Podstawowa trasa turystyczna (Trasa Maksymiliana) obejmuje najpiękniejsze salony barokowe oraz korytarz pałacowy, który prowadzi do tajemniczej „skałki szczęścia". Następnie długimi Czarnymi Schodami, poprzez karczmę rycerską przechodzi się na zamkowe tarasy pełne urokliwych zakątków, fontann i rzeźb. Stąd kamienne schody wiodą na Taras Kasztanowcowy. Trasa kończy się na Dziedzińcu Honorowym, do którego prowadzi przez winnicę i parter.
Trasa Śladami Tajemnic II Wojny Światowej wzbogacona o historię tajemniczej przebudowy zamku, będącej elementem projektu „Riese". Rozpoczyna się od przejścia części barokowej zamku, po czym prowadzi do najstarszej części gotyckiej, najbardziej przebudowanej w trakcie działań wojennych. Tam znajdują się tajemnicze windy, nieukończone pomieszczenia i ceglane wzmocnienia. Następnie krętymi, betonowymi schodami dociera się na górne kondygnacje zamku. Przez Salę Balową i Hol Myśliwski przechodzi się do Sali Konrada. Dalej trasa prowadzi Czarnymi Schodami na tarasy, a kończy ją wejście do obetonowanych sztolni wydrążonych w czasie II wojny światowej.
Informacje praktyczne:


Polska Organizacja
Turystyczna
ul. Chałubińskiego 8
00-613 Warszawa

Komentarze