Długa tradycja produkcji i konsumpcji przeróżnego rodzaju alkoholi sięga w Polsce czasów wczesnego średniowiecza. Piwa, wina, nalewki i okowity od zawsze gościły na naszych stołach. Na przestrzeni wieków zmieniały się i doskonaliły sposoby produkcji, receptury i sprzęt używany w procesie wyrobu procentowych napojów. Zmieniały się też gusty konsumentów i zapotrzebowanie na określone gatunki alkoholi.

Piwo, pite w dawnych czasach nawet przez dzieci jako alternatywa do zakażonej często wody, dziś jest napojem dla dorosłych smakoszy. Przeróżne jego odmiany produkowane są od wielkich browarów przemysłowych aż po setki małych rzemieślniczych browarów, gdzie fantazja w niczym nie ogranicza piwowarów w ich piwnych kreacjach. Piwosze poznają historię polskiego piwowarstwa w jednym z muzeów piwa, choćby w Żywcu, w Tychach czy Poznaniu.

Winiarstwo, kwitnące na naszych ziemiach już w czasach wczesnochrześcijańskich, zostało na wiele lat zaniechane z powodu zmian klimatycznych, a potem też polityki państwa. Od kilku lat uprawa winorośli i produkcja win przeżywa wielki renesans. Tradycyjnym regionem winiarskim są okolice Zielonej Góry, gdzie w Muzeum Ziemi Lubuskiej poznajemy historię winiarstwa polskiego, tajniki produkcji wina, narzędzia pracy winiarzy i unikalną kolekcję głów Bachusa – boga wina. W ostatnich latach na liderów winiarstwa wyrastają regiony południowe: Podkarpackie, Małopolska i Świętokrzyskie, ale i w innych częściach Polski udaje się wykorzystać lokalny mikroklimat do produkcji szlachetnego trunku. Na potrzeby enoturystyki powstają szlaki winne łączące winnice w jeden produkt turystyczny, zapraszające do wizyt połączonych z degustacją, opowieściami o winiarstwie i możliwością zakupów w firmowych sklepach.

Wódka również została doceniona jako temat wart ekspozycji muzealnych. W Łańcucie, skąd pochodzą słynne rosolisy, w zabytkowym XIX wiecznym dworku, siedzibie Fabryki Wódek Polmos Łańcut utworzono Muzeum Gorzelnictwa. Stolica może pochwalić się dwoma takimi obiektami. Jedno z nich to Muzeum Polskiej Wódki, ulokowane w zabytkowym budynku Zakładu Rektyfikacji na terenie Centrum Praskiego Koneser na warszawskiej Pradze. Drugie, Muzeum Wódki przy Placu Teatralnym, posiada kolekcję ponad 10 000 eksponatów, dokumentujących historię powstawania i produkcji wódki, dzieje rodzin producentów, wpływ zmian historycznych na branżę, z ciekawym zbiorem butelek, szkła, etykiet, plakatów czy szyldów reklamowych.

Prawdziwą kopalnią wiedzy o napojach alkoholowych są gospodynie wiejskie, lokalnie organizujące konkursy i turnieje nalewek o szerokiej gamie smaków, przyrządzanych według tradycyjnych receptur.