Pałac w Supraślu

Pałac był własnością włókienniczych fabrykantów, rodziny Buchholtzów. Adolf Buchholtz junior w latach 1892-1903 kupił pałac, a następnie rozbudował go w związku ze swoim ślubem z Adelą Scheibler, córką potentata łódzkiego, w olbrzymi pałacyk dobudowując skrzydło i kolejne budynki. Niestety zaraz po ukończeniu pałacu zginął tragicznie w wypadku.

Architektura pałacu Buchholtzów wzorowana jest na renesansowych rezydencjach Włoch i Francji, ale ornamentyka jest wyraźnie secesyjna, wzbogacona tylko o motywy renesansowe, barokowe czy rokokowe. We wnętrzach zachowała się bogata ornamentyka w stylu secesyjnym z charakterystycznymi dla Art Noveau motywami kwiatów lilii i wstęg oraz bukietami kwiatów i scenami alegorycznymi. Reprezentacyjny salon zdobią dwie hermy przedstawiające półnagie kobiety owinięte w udrapowane płaszcze.

W skład posiadłości wchodzą również stajnia, wozownia, stróżówka oraz zachowane fragmenty parku - (około 1,5 ha) jedyny dziś przykład secesyjnego ogrodu w województwie podlaskim, o swobodnej kompozycji, nieregularnej sieci dróg pieszych, z bogatą, często egzotyczną roślinnością.

Kompleks pałacowo-parkowy Buchholtzów w Supraślu stanowi jedyny, kompletnie zachowany fabrykancki zespół rezydencjonalny w województwie podlaskim.

Od 1959 r. siedziba Liceum Plastycznego im. Artura Grottgera.

www.wrotapodlasia.pl/pl/turystyka/zabytki/warto_zwiedzic/ek_Palac_Buchholtzow.html