Pałac Książęcy w Żaganiu to jedna z najokazalszych budowli barokowych w Polsce. Od południa i wschodu otacza go rozległy park krajobrazowy z urokliwą rzeką Bóbr. Od strony północnej i zachodniej zwrócony jest w stronę miasta.

Pałac powstał na miejscu piastowskiego zamku z przełomu XIII i XIV wieku. Pierwszym inicjatorem budowy nowej, magnackiej rezydencji był naczelny dowódca wojsk cesarskich podczas wojny 30 – letniej, Albrecht von Wallenstein, który w XVII wieku nabył księstwo żagańskie. Projekt obiektu został wykonany przez włoskiego architekta Vincenco Boccacciego i zakładał budowę budowli typu palazzo in fortezza – czteroskrzydłowe założenie z trzema cylindrycznymi bastejami w narożach, otoczone fosą. Prace budowlane przerwała tragiczna śmierć Wallensteina na początku 1634 roku. W 1646 roku księstwo stało się własnością księcia Vaclava Eusebiusa von Lobkovica. Właśnie za sprawą Lobkoviców pałac żagański zyskał swój obecny kształt. W 1791 roku, po zakupie księstwa w 1786 roku przez księcia Kurlandii i Semigalii, Piotra Birona (1786 -1800), rozpoczęto prace zmierzające do adaptacji pomieszczeń pałacu do potrzeb rodziny książęcej. Okres panowania najmłodszej córki księcia kurlandzkiego i żagańskiego – Piotra Birona, Doroty de Talleyrand – Perigord, księżnej de Dino (1844 – 1862), to czas ponownego rozkwitu miejscowej rezydencji. W końcu lat czterdziestych XIX stulecia rozebrano południowe, parawanowe skrzydło pałacu, a wjazd na dziedziniec poprzedzono dwoma podjazdami, między którymi usytuowano nową oranżerię, wzniesioną w 1847 roku. Z polecenia księżnej wnętrza pałacu otrzymały zgodny z duchem epoki wystrój. W latach 1920 – tych, za czasów ostatniego księcia żagańskiego, Howarda księcia de Talleyrand-Perigord, sprzedano znaczną część pałacowych mebli, część obrazów przewieziono do francuskiej rezydencji Talleyrandów w Valencay, bądź przekazano w depozyt do muzeów. W 1935 roku pałac został skonfiskowany przez władze III Rzeszy.

Przełomowy okazał się rok 1972, kiedy to pałac żagański wpisano na listę obiektów o szczególnej wartości. Prace konserwatorskie zakończono w 1983 roku, wówczas powołano także Żagański Pałac Kultury.

Aktualnie w Pałacu Książęcym odbywają się liczne wydarzenia kulturalne i biznesowe. Obiekt jest również siedzibą spółki Pałac Książęcy Sp. z o.o. oraz Centrum Kultury w Żaganiu.

Park Książęcy to zielone królestwo swymi początkami sięga czasów Wallensteina, który założył obok pałacu zwierzyniec. Jego obecna postać ukształtowana została w XIX wieku, za czasów księżnej Doroty, przez Książęcego Inspektora Ogrodów i Parków, Oskara Teicherta. Obecnie Park Książęcy stanowi teren wypoczynku i spotkań mieszkańców Żagania oraz pełni funkcję rekreacyjną. To także miejsce organizowania imprez okolicznościowych. Obszar parku jest miejscem nieogrodzonym, dostępnym dla każdego.


Dowiedz się więcej na stronie Pałacu Książęcego w Żaganiu