Pałac Paulinium w Jeleniej Górze.2

Historia tego miejsca sięga lat 70. XIX wieku, kiedy to zamożny przemysłowiec zajmujący się przemysłem lniarskim, Richard von Kramst postanowił wybudować swoją rezydencję na południe od Hirschbergu (Jeleniej Góry) Góry Krzyżowej.

W efekcie w 1872 roku powstała okazała willa, zaprojektowana przez drezdeńskiego budowniczego Kurta Spite. Utrzymana była w całości w ówcześnie panującej stylistyce niemieckiej architektury magnackiej. Urozmaiconą bryłę pałacu o trzech kondygnacjach, wzorowaną na niemieckim renesansie, zdobił taras oraz liczne wieżyczki i wykusze.
Rezydencję przebudował i zmodernizował na początku XX wieku tajny radca handlowy Oskar Caro, dyrektor generalny i współwłaściciel Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Żelaznego Kopalń i Hut w Katowicach. Pracami kierował wybitny wrocławski architekt - Karol Grosser, autor m.in. Domu Zdrojowego w Świeradowie i wrocławskiego hotelu Monopol.
Po śmierci Oscara Caro w 1931 roku obiekt został zakupiony przez Niemiecki Front Pracy, który przebudował go na centrum szkoleniowe NSDAP. A po II Wojnie Światowej w pałacu Paulinum były przechowywane odzyskane dzieła sztuki, zrabowane w czasie wojny przez Niemców.
Od 2002 roku rezydencja funkcjonuje jako hotel i restauracja w otoczeniu rozległego parku pierwotnie zaprojektowanego przez jeleniogórskiego ogrodnika Siebenhaara, znanego twórcy miejscowych plant.

www.paulinum.pl