Ruiny Zamku w Brodnicy
Ruiny to pozostałość po zamku krzyżackim wzniesionym w dwóch etapach w latach 1305-1339. Był siedzibą komturii krzyżackiej w Brodnicy, niedaleko Torunia. Pierwszym komturem od 1337 roku był Fryderyk von Spangenberg.
Zbudowany był z cegły na planie kwadratu z budynkami wokół dziedzińca i wysoka wieżą (54 m) oraz basztami. Całość otoczona była fosą i zewnętrznymi murami, połączona zwodzonym mostem z przedzamczem.
W 1415 r. fortyfikację przystosowano do walk z użyciem broni palnej. Prace były prowadzone pod kierunkiem Mikołaja Fellensteina. Krzyżacy opuścili zamek w 1454 roku. Następnie był siedzibą starostów polskich. Uległ zniszczeniu podczas pożaru w 1550 roku. Dlatego w latach 1550-1584 na przedzamczu, w miejscu pokrzyżackich zabudowań gospodarczych, starosta Rafał Działyński pobudował pałac. W 1605 roku przebudowany w stylu renesansowym na rezydencję dla starościny Anny Wazówny, siostry polskiego króla Zygmunta III Wazy.
Zamek pokrzyżacki mimo częściowej odbudowy popadł w ruinę podczas wojen szwedzkich, a po roku 1785 został rozebrany z wyjątkiem odrestaurowanej w 1842 roku wieży. Teraz jest tam punkt widokowy na całą okolicę. W latach 70. XX wieku odrestaurowano część piwnic, w których mieszczą się sale muzeum archeologicznego.
W pałacu urządzono Miejską i Powiatową Bibliotekę Publiczną oraz punkt Informacji Turystycznej i Sala Ślubów.

http://www.muzeum.brodnica.pl/system/