Grabarka

Grabarka jest położona w niewielkiej odległości na wschód od Siemiatycz.  Początki kultu na Świętej Górze sięgają XII w. i są związane z ikoną Spasa Izbawnika (Chrystusa Zbawiciela), która – według legendy - została tu ukryta podczas najazdów tatarskich. Ikona zaginęła  ale pamięć o niej  i początkowym kulcie, pozostała. Według przekazów Grabarka zasłynęła z cudu, jaki miał się wydarzyć podczas epidemii cholery w XVIII w. Dziesiątkowała ludność na terenie Podlasia a uratować można się było tylko na Świętej Górze Grabarce. Po przybyciu tu wiernych z Siemiatycz i ustawieniu krzyża,  nastąpił cud – ludzie zaczęli zdrowieć i nikt już nie umarł. Kiedy epidemia wygasła wybudowano tu cerkiew, która służyła ludności unickiej a następnie wyznawcom prawosławia.
Po II wojnie światowej w Grabarce przy cerkwi powstał jedyny w Polsce żeński zakon prawosławny, jednak świątynia spaliła się w 1990 r., a po kilku latach odbudowana. Obecnie jest najsławniejszym miejscem kultu polskich wyznawców prawosławia.
Święta Góra bywa też nazywana Górą Krzyży. Są to krzyże wotywne różnej wielkości, przynoszone tu przez wiernych. Obecnie ich liczbę ocenia się na około 10 tysięcy.

Święta Góra Grabarka  (woj. podlaskie)
www.grabarka.pl