W latach 1828-1869 zbudowana została w Poznaniu rozległa twierdza, jedna z największych w Europie fortyfikacji tego typu. W jej skład wchodziły dwa rejony: twierdza poligonalna (rozciągająca się wzdłuż ścisłego centrum miasta) oraz twierdza fortowa – tworzyło ją 18 fortów oraz obiekty wspomagające w pierścieniu o obwodzie 30 km. Szczególnie twierdza poligonalna miała ogromny wpływ na dalszy rozwój miasta. Składała się ona z dużego fortu na Wzgórzu Winiarskim (Cytadela), umocnień na prawym brzegu Warty (Ostrów Tumski, Piotrów, Malta, Komandoria i Śródka) oraz rdzenia na jej lewym brzegu (obecne ulice Kościuszki i Kazimierza Wielkiego).
Od lat 70. XIX wieku znaczenie militarne umocnień poligonalnych coraz bardziej malało. Na początku XX wieku te fortyfikacje zostały w większej części rozebrane, a rozbudowana została część fortowa i forty te zostały zachowane do czasów współczesnych
Są to obiekty wznoszone według standardowego projektu von Biehlera, na planie pięciokąta, otoczone były one fosą i wałem artyleryjskim.
Stowarzyszenie Porozumienie dla Twierdzy Poznań przygotowuje koncepcję rewitalizacji i zagospodarowania poznańskich fortyfikacji.

Porozumienie dla Twierdzy Poznań (woj. wielkopolskie)
www.twierdza.poznan.pl