Jest perłą renesansowej architektury. Był królewską rezydencją określaną "drugim Wawelem". Bywali tu niemal wszyscy polscy władcy. Odbywały się w nim zjazdy koronne, sądy nadworne, nadawano przywileje, przyjmowano poselstwa, a przede wszystkim polowano w pobliskiej puszczy.

Wybudowany został w XIV wieku w Niepołomicach w Małopolsce przez króla Kazimierza Wielkiego. Największy jego rozkwit przypadł na okres panowania Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta, czyli w XVI wieku. Wówczas zamek przebudowano w stylu renesansowym pod kierunkiem Tomasza Grzymały oraz artysty rzeźbiarza Santi Gucci i założono słynne ogrody królowej Bony. Od końca XVI wieku zamek przechodził w ręce szlacheckich rodów: Curyłów, Branickich, Lubomirskich.  Najbardziej zniszczyli zamek Szwedzi podczas najazdów. Od tej pory stopniowo tracił on swoje znaczenie. Po rozbiorze Polski w 1772 roku zamek przeszedł pod panowanie Austrii, którzy zrobili w nim koszary, rozebrali też jego drugie piętro. W drugiej połowie XIX wieku do I wojny światowej pełnił funkcje mieszkaniowe i magazynowe, a także popadał w ruinę. Trwające w latach 1991 – 2007 prace konserwatorskie przywróciły mu dawną świetność.

Obecnie w zamku mieści się hotel i centrum konferencyjne. W jego komnatach urządzono Muzeum Niepołomickie, w którym można obejrzeć ekspozycję sztuki polskiej XIX wieku, kaplicę zamkową, wystawę łowiectwa oraz zbiory Włodzimierza Puchalskiego.


Dowiedz się więcej na stronie Zamku Królewskiego w Niepołomicach