Krzyżacki komtur Günther von Hohenstein rozpoczął w 1349 roku budowę murowanego zamku w Ostródzie na Mazurach. Składowano tutaj znaczne ilości uzbrojenia i żywności. Stąd też wychodziły ataki Krzyżaków na polskie Mazowsze.
Po zwycięskiej bitwie pod Grunwaldem, 18 lipca 1410 roku, zamek zajęły wojska polskie. Tu złożono tymczasowo ciała poległych dostojników krzyżackich: Wielkiego Mistrza Ulryka von Jungingena i komtura Ostródy Gamratha von Pinzenaua.
Po bitwie zamkiem na krótko władał książę Janusz Mazowiecki, ale we wrześniu 1410 roku zamek ponownie przejęli Krzyżacy.
Po zwycięstwie polskim w wojnie trzynastoletniej z Krzyżakami zamek i miasto Ostróda znajdowały się w granicach Prus Zakonnych. A po sekularyzacji Prus w 1525 roku utworzono starostwo i przebudowano zamek.
Wojny szwedzkie, podczas których kwaterował na zamku czasowo król szwedzki Gustaw Adolf, przyniosły wiele zniszczeń, lecz największe straty spowodował wielki pożar miasta w 1788 roku.
W 1807 roku na zamku zatrzymał się cesarz Napoleon Bonaparte i powołał główną kwaterę wojsk francuskich.

W 1945 roku zamek doszczętnie spłonął. Dopiero w 1977 roku zaczęto odbudowywać zamek z ruin. Proces ten trwał aż piętnaście lat. W chwili obecnej mieści się w nim Centrum Kultury, Galeria, Biblioteka oraz Muzeum. Jest też restauracja oraz „Bractwo Rycerzy Gwiazdy Zarannej Zamku Ostródzkiego”.

www.muzeumwostrodzie.pl