Sucha Beskidzka 3

Nazywany także Zamkiem Suskim od nazwiska Kacpra Suskiego, właściciela pierwszej budowli - kamiennego dworu obronnego wzniesionego w latach 1554 – 1580.
Kolejny właściciel dóbr Piotr Komorowski w latach 1608 - 1614 przebudował jego siedzibę w Suchej Beskidzkiej w Małopolsce w okazałą renesansową rezydencję magnacką, wzorowaną na zamku królewskim w Krakowie.
Po jego bezpotomnej śmierci w 1640 roku trafił na krótko w ręce Krzysztofa Komorowskiego - syna jego brata Mikołaja. Niestety nie nacieszył się nimi zbyt długo, ponieważ zmarł w 1647 roku mając 29 lat po tragicznym upadku z konia w dniu chrzcin swojej jedynej córki Konstancji Krystyny.
W drugiej połowie XIX wieku, już za czasów kolejnych właścicieli Branickich, zamek stał się jedną z największych skarbnic wiedzy i twórczości piśmienniczej na ziemiach polskich.

W latach 1882 - 1887 Władysław Branicki podjął jego kolejną generalną restaurację, zatrudniając wybitnego architekta Tadeusza Stryjeńskiego. Ostatnimi właścicielami zamku była rodzina Tarnowskich, którzy po wybuchu II wojny światowej wyemigrowali.
W 1974 roku budowla został przejęty przez Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, a od 1996 roku stał się własnością gminy Sucha Beskidzka. Dzisiaj funkcjonują tutaj: Muzeum Miejskie Suchej Beskidzkiej, Miejski Ośrodek Kultury - Zamek z Galerią Sztuki, Wyższa Szkoła Turystyki i Ekologii oraz restauracja i hotel Kasper Suski.

www.zameksuski.pl