Na początku nie pełnił funkcji rezydencji ale miejsca na arsenał Rzeczypospolitej końca XVI wieku. Tutaj też w XVII wieku ustanowiono Order Orła Białego, do dziś najstarsze i najwyższe polskie odznaczenie.

Kiedy młody Zygmunt August otrzymał w spadku Tykocin, postanowił zbudować duży ceglany zamek. Dzięki otaczającym go wodom i bagnom Narwi w dzisiejszym województwie podlaskim miał znakomite położenie z naturalnym  systemem obronnym. Pod kierunkiem budowniczego Hioba Bretfusa (Praÿetfuess lub Preytfus) powstała w latach 1549-1575 okazała budowla. W latach 1611-1632 zamek został na polecenie króla Zygmunta III Wazy rozbudowany pod kierunkiem starosty tykocińskiego Krzysztofa Wiesiołowskiego herbu Ogończyk. Za zasługi poniesione podczas Potopu szwedzkiego zamek został ofiarowany Stefanowi Czarnieckiemu. Przez małżeństwo córki Stefana Czarnieckiego, Aleksandry Katarzyny, przeszedł w ręce marszałka Jana Klemensa Branickiego. W listopadzie 1705 roku w trakcie wojny domowej ze stronnikami Stanisława Leszczyńskiego w zamku miała miejsce narada króla Augusta II Mocnego z carem Piotrem I, na którym ustanowiono Order Orła Białego. W 1734 roku zamek został zniszczony przez pożar i rozebrany.

Na przełomie XX i XXI wieku podjęto prace rekonstrukcyjne i dzięki temu możemy dziś podziwiać zachodnią oraz południową część zamku: podziemia, szklaną salę czy wieżę więzienną.


Dowiedz się więcej na stronie Zamku w Tykocinie