Był siedzibą biskupów gnieźnieńskich oraz miejscem przechowywania skarbca gnieźnieńskiego kościoła. Uzupełniał system kazimierzowskich twierdz granicznych. Ponad to mieściło się w nim więzienie.

Inicjatorem budowy murowanego zamku w latach 1360 – 1365 w Uniejowie w dzisiejszym województwie łódzkim, był arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki, jeden z najbliższych współpracowników króla Kazimierza Wielkiego. W 1525 roku zamek spłonął. Odbudował go starosta Stanisław z Gomolina przekształcając budowle w renesansową rezydencję. Warowne cech zamek zgubił w pierwszej połowie XVII wieku, kiedy należał do biskupów: Jana Wężyka i Macieja Łubieńskiego, którzy nadali mu formę wczesnobarokową. Niewielkie remonty przeprowadził biskup Krzysztof Antoni Szembek w połowie XVIII wieku. W 1836 roku z nadania Cara zamek wraz z tytułem hrabiego trafił w ręce estońskiego generała Karola Toll, w nagrodę za zasługi w tłumieniu powstania listopadowego. Nowy właściciel nigdy do zamku nie przyjechał, osiadł w nim jego syn Aleksander wyremontował zamek i nadał mu cechy romantycznej budowli. Rodzina Troll częściowo spolonizowała się i pozostała w zamku do końca I wojny światowej.

W latach 1956 – 1967 zamek wyremontowano, a następnie adaptowano na archiwum, później na zespół hotelowo-gastronomiczny. U jego podnóży znajduje się kompleks termalno-basenowy.


Dowiedz się więcej na stronie Zamku Arcybiskupów Gnieźnieńskich w Uniejowie