Propozycje bardzo trudnych szlaków po polskiej stronie Tatr dla zaawansowanych turystów:

Szlak Orlą Percią - odcinek Zawrat - Kozia Przełęcz

Charakterystyka szlaku:

  • Stopień trudności: bardzo trudny
  • odległość:3.3 km
  • podejścia:90 m
  • najwyżej:2137 m
  • czas: 1 h 20 min

Orla Perć - nazwa ta u jednych budzi podziw, u innych grozę, a u jeszcze innych wielkie marzenie lub wspaniałe wspomnienia. Szlak ten, wytyczony przez wielkiego miłośnika Tatr, księdza Walentego Gadowskiego w latach 1903-06 niezmiennie przyciąga ogromną rzeszę amatorów górskich wycieczek. Co sprawia, że tak się dzieje? Na pewno duży udział w tej popularności szlaku, ma chęć powiedzenia sobie byłem na Orlej Perci. Tych, którzy jednak turystykę uprawiają by czerpać przyjemność z wędrowania, najbardziej zachęca urozmaicenie szlaku. Jest to droga prowadząca samą granią, głównie po szczytach. Jest w tym niewątpliwie coś urokliwego, ciągłe poczucie wysokości, majestatyczne ściany, krajobrazy zmieniające się jak w kalejdoskopie. Ponadto, szlak ten uważany jest za najtrudniejszą, dostępną turystycznie drogę w Tatrach. Jest w tym sporo prawdy, gdyż nagromadzenie trudności bywa naprawdę znaczne, przez co trudno znaleźć dłuższy odcinek bez sztucznych ubezpieczeń. Jest to niewątpliwy walor turystyczny, ale tym samym warto wybrać się na Orlą Perć dopiero gdy zdobędzie się trochę górskiego obycia. W przeciwnym wypadku radość z wędrówki odbierze nam strach, a co gorsza, może dojść do wypadku.

Na Mięguszowiecką Przełęcz

Charakterystyka szlaku:

  • Stopień trudności: bardzo trudny
  • odległość: 4 km
  • podejścia: 915 m
  • najwyżej: 2307 m
  • czas: 3 h 40 min

Szlak prowadzi na najwyższą w Polsce, dostępną szlakiem turystycznym przełęcz. Mimo to ruch jest bardzo umiarkowany, gdyż większość turystów wybiera alternatywne w tym rejonie Rysy. Od Czarnego Stawu pod Rysami odchodzimy na południowy wschód, podążając szlakiem zielonym. Ładna, naturalnie poprowadzona ścieżka prowadzi nas wśród wysokich kosówek coraz wyżej i wyżej. Droga biegnąca po dużych, granitowych głazach jest dość stroma, aczkolwiek wygodna. Zwróćmy uwagę na bardzo znaczącą różnicę wysokości między stawem a przełęczą i niewielki dystans, na którym musimy się odpowiednio wysoko wznieść.
Stopniowo zaczynają pojawiać się coraz ciekawsze widoki - zarówno w stronę zostającego w dole Morskiego Oka, jak i Rysów. Z innej, ciekawej perspektywy widać też Mięguszowiecki Szczyt Wielki. Po kilkudziesięciu minutach drogi dochodzimy do Mięguszowieckiego Kotła (1740). Widać stąd wspaniale skalne urwiska pod Mięguszowieckimi. Okolica wypełniona jest wielkim skalnym rumowiskiem i częściowo śniegiem. Nawet w środku lata zdarza się, iż konieczne będzie przekroczenie płata śniegu. Należy wtedy zachować dużą ostrożność, gdyż zdarzały się tutaj wypadki i łatwo się obsunąć.

Z Zawratu na Świnicę

Charakterystyka szlaku:

  • Stopień trudności: bardzo trudny
  • odległość: 700 m
  • podejścia: 150 m
  • najwyżej: 2301 m
  • czas: 40 min

Wycieczka z Zawratu na Świnicę lub w kierunku przeciwnym stanowi jeden z najatrakcyjniejszych szlaków w Polskich Tatrach. Praktycznie przez całą drogę towarzyszą nam trudności techniczne i sztuczne ubezpieczenia w postaci klamer i łańcuchów. Mimo więc, iż faktycznie Orla Perć prowadzi z Zawratu na Krzyżne, opisywany odcinek nie odbiega znacząco trudnością od najsłynniejszego szlaku Tatr.

Początek trasy na szerokim siodle Zawratu. Oznakowana na czerwono ścieżka obniża się nieco na stronę Doliny Pięciu Stawów Polskich i po niedługim czasie wchodzi w skalny teren Zawratowej Turni. Tu też zaczynają się trudności w postaci eksponowanych trawersów oraz pionowych ścianek, gdzie z pomocą przychodzą nam klamry. W sezonie niemal w każdy pogodny dzień przy trudniejszych miejscach ustawiają się spore kolejki, a jedna spanikowana osoba potrafi zablokować ruch na wiele minut. Korzystając z chwili wytchnienia warto spojrzeć na mieniącą się taflę Zadniego Stawu Polskiego i okoliczne szczyty.