Nysa to duże miasto znajdujące się w niewielkiej odległości od czeskiej granicy, położone na jeziorem Nyskim oraz w sąsiedztwie jeziora Otmuchowskiego. Nysa oferuje różnorodne możliwości wypoczynku i spędzania wolnego czasu a korzystne położenie przyciąga wielu turystów.

Na terenie miasta poprowadzono kilka ścieżek dydaktycznych i tras spacerowych oraz utworzono Park Kulturowo-Przyrodniczy „Twierdza Nysa”, co ułatwia dotarcie do najciekawszych zakątków Nysy oraz jest to ciekawa alternatywna dla wypoczynku jedynie nad brzegiem jeziora. Warto również odwiedzić najstarsze na Opolszczyźnie muzeum, czyli Muzeum Powiatowe. Ciekawostką jest, że w Nysie znajduję się fontanna Trytona zbudowana na wzór Fontana del Tritone znajdującej się w Rzymie.

Osoby, które lubią spędzać czas aktywnie również nie mogą narzekać na brak możliwości – Jezioro Nyskie ma bardzo dobre zaplecze i infrastrukturę dla uprawiania sportów wodnych. Także wędkarze nie będą zawiedzeni – w jeziorze można złowić wiele ryb takich jak szczupaki, karpie czy sumy. Aby lepiej poznać jezioro z innej perspektywy niż brzeg, warto wybrać się na rejs statkiem wycieczkowym.

Nysa jest jednym z najstarszych miast historycznego Śląska, dziś leży w województwie opolskim, w powiecie nyskim, nad Jeziorem Nyskim i rzeką Nysą Kłodzką.

Podobno już w X wieku istniała tu osada, chociaż Jan Długosz początki grodu wiąże z Bolesławem Krzywoustym. Miastem na prawie flamandzkim stała się Nysa w 1223 roku, z czasem została stolicą księstwa nysko - otmuchowskiego. Według Kronik świata z 1493 roku, Nysa była najbogatszym i najważniejszym po Krakowie i Wrocławiu, miastem w Polsce. Na miano śląskiego Rzymu Nysa zasłużyła 12. kościołami. W nyskim kolegium jezuickim z 1624 roku, uczniami byli późniejsi królowie Jan Sobieski i Michał Korybut Wiśniowiecki. Pruskie panowanie od 1742 roku dało Nysie fortyfikacje, której fragmenty zachowały się do dziś.

O świetności miasta przed 1945 rokiem przypomina bazylika Świętych Jakuba i Agnieszki z XV wieku, nazywana katedrą ze względu na pochówek w kościele ośmiu biskupów wrocławskich. W miejscu gdzie teraz stoi bazylika nyska dawno, dawno temu była świątynia pogańska. Około roku tysiącznego, praktyki niechrzczone w chrześcijańskiej już Polsce tak zezłościły bogobojnego kupca Jakuba, że wraz z małżonką Agnieszką zbudował tam średnich rozmiarów kościół drewniany. W 1195 roku położono fundamenty, a trzy lata później był już gotowy kościół murowany, zniszczony wiosną 1241 roku, podczas najazdu tatarskiego. Po powodzi w 1938 roku w podziemiach dzisiejszej świątyni odkryto pozostałości ław fundamentowych i filarów tej romańskiej budowli.

Potem były wojny i pożogi, a kościół, który stoi w Nysie do dziś, jest dziełem XV wieku. Bazylika przytyka jest najbardziej spadzistym spośród europejskich dachów kościelnych. Wewnątrz jest ponad ośmiuset letni żyrandol.

Spośród polskich zabytków, kubaturą kościół w Nysie ustępuje tylko gdańskiej bazylice mariackiej. Sklepienie bazyliki jest wsparte na smukłych filarach o długości 27 metrów. Wnętrze tworzy niezwykły, monumentalny efekt przestrzenny z uderzająco ubogim wyposażeniem. Wszystkie skarby oryginalnego wyposażenia kościoła można oglądać w niedokończonej, czterokondygnacyjnej dzwonnicy, stojącej tuż obok bazyliki. Precjoza przed losem łupów wojennych, w 1945 roku uchronił ostatni niemiecki proboszcz. Pierwszą skrytkę odnaleziono w latach 50. XX wieku. Drugą dopiero w 2003 roku i to dzięki pomocy (i pamięci!) dwóch Niemców - świadków ukrycia.

Pozostałością zabudowy przedwojennej Nysy jest Dom Wagi Miejskiej z 1604 roku, przy ulicy Sukienniczej. Z dawnego, bogatego zdobienia budynku w stylu renesansu niderlandzkiego, do dziś zachowała się figura Iustitii oraz fragmenty polichromii.

W pobliżu rynku w Nysie jest Piękna Studnia, która służyła nysanom do 1880 roku. Dziś marmurowa cembrowina nakryta jest misterną, ażurową, koronkową wręcz „serwetą" kowalską. Nakrycie pełni rolę kraty osłaniającej, ale kunsztowne wizerunki zwierząt morskich i ornamenty roślinne aż nie pozwalają do tego majstersztyku kowalstwa artystycznego użyć prozaicznej nazwy „krata".

www.nysa.eu