Uzdrowisko  znane ze stosowanych leczniczo solanek i borowin. Moda na bywanie u wód oraz popularność uzdrowiska wśród kuracjuszy pozwoliły na przekształcenie się zachodniej części Inowrocławia w dzielnicę kurortową.

Dzisiejsze uzdrowisko Inowrocław to potężne tężnie solankowe, w otoczeniu ponad stuletniego parku solankowego i zabytkowej zabudowy zdroju. Tężnie o długości 300 metrów i wysokości 9 metrów mają kształt dwóch połączonych ze sobą wieloboków i działają jak aerozol solankowy. Na górze tężni jest taras widokowy. Inowrocławskie tężenie uchodzą za wyjątkowe w skali Europy. Spacer parkową Aleją Dębów wpływa kojąco na drogi oddechowe i obniża poziom ciśnienia tętniczego. Tradycyjne lecznictwo uzdrowiskowe uzupełnione jest przez ofertę usług spa.

Po zabiegach warto zwiedzić Inowrocław. Jego historia sięga czasów rzymskich, kiedy to tereny obecnego Inowrocławia i okolic były przedstawiane na mapie słynnego geografa Klaudiusza Ptomeleusza jako emporium z czasów rzymskich położone na Szlaku Bursztynowym pod nazwą Askaukalis. To już w tych czasach obecne tereny były ważnym centrum władzy regionu. Również w czasach średniowiecznych Inowrocław jako miasto graniczne był ważnym ośrodkiem władzy książęcej.

Inowrocław leży na kujawsko–pomorskim odcinku Szlaku Piastowskiego. Zobaczyć tu można: mury obronne, a za nimi zabytki sakralne: kościół romański z przełomu XII i XIII wieku – Bazylika Mniejsza Imienia Najświętszej Maryi Panny, zwana przez inowrocławian potocznie „ruiną". Jest to najstarszy kościół w mieście, a w Europie najstarsza bazylika "zredukowana", czyli bez transeptu. Na jej zewnętrznych ścianach znajdują się bezcenne i unikatowe płaskorzeźby i ryty, zaś we wnętrzu bazyliki znajduje się drewniana, gotycka figura Madonny Uśmiechniętej z Dzieciątkiem Jezus. Do cennych zabytków sakralnych Inowrocławia zaliczamy również kościół św. Mikołaja (inowrocławska fara wpisana również na Szlak Piastowski) oraz kościół neoromański, z wieżą liczącą 77 metrów.

Reprezentacyjna ulica Solankowa zauroczy kuracjuszy różnorodnością architektury kamienic – od gotyku angielskiego, poprzez renesans włoski, francuski i niderlandzki, aż do klasycyzmu. Mostem do XXI wieku jest Królówka, niegdysiejszy trakt komunikacyjny i handlowy miasta, a dziś ulica Królowej Jadwigi, tętniąca życiem towarzyskim i handlowym, pośród zabudowy przełomu XIX i XX wieku.


www.inowroclaw.pl