Konstancin-Jeziorna jest leśnym oddechem dla stolicy. Sosnowe Lasy Chojnowsko – Słomczyńskie i Las Kabacki oraz klimat umiarkowanie bodźcowy, z dużą ilością słonecznych dni, już pod koniec XIX wieku sprawiły, że Konstancin – Jeziorna był popularnym letniskiem wśród warszawiaków. Chętnie odpoczywali tu i wiedli długie rozmowy o życiu i sztuce artyści, pisarze, politycy i przemysłowcy. Warunki klimatyczne Konstancina sprawiły, że już w 1917 roku miejscowość otrzymała oficjalny status uzdrowiska. Chyba jednak letnicy i mieszkańcy Konstancina – Jeziornej byli tak zachwyceni atmosferą letniska i istniejącą architekturą że do czasów powojennych nie powstał tu ani jeden obiekt przyrodoleczniczy.

Profil leczniczy uzdrowiska to: ortopedia, neurologia, reumatologia, kardiologia, angiologia, laryngologia, pulmonologia. Leczy się tu: stany po udarach i urazach mózgu, stany po zawale mięśnia sercowego i zabiegach kardiochirurgicznych, przewlekłe zaburzenia krążenia, schorzenia narządu ruchu oraz schorzenia górnych i dolnych dróg oddechowych.

W XXI wieku uzdrowisko Konstancin – Jeziorna znów stał się modny wśród warszawskiej elity. Łatwo tu spotkać artystów, polityków, urzędników państwowych, biznesmenów i przedstawicieli świata nauki.

Po zabiegach, na letni koncert, zaprasza amfiteatr. Nieopodal jest Stara Papiernia, założona w 1730 roku za zgodą samego króla Poniatowskiego, dziś centrum handlowe. Z przełomu XIX i XX wieku zachował się dwór w Oborach, niegdysiejsza siedziba założycieli uzdrowiska oraz kilka stylowych, zabytkowych willi. Całości dopełnia przyroda oraz neogotyckie zabytki sakralne i stary młyn w Skolimowie.

www.konstancinjeziorna.pl