Kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Kłodzku

Jest jednym z najwspanialszych zabytków na ziemi kłodzkiej. Bogaty wystrój zawdzięcza jezuitom, którzy przejęli go w 1562 r., by przeciwdziałać szerzącej się wówczas i tutaj reformacji. Jezuici zmienili nie tylko wystrój, ale i częściowo bryłę kościoła. Sprowadzili w tym celu z Czech wybitnego architekta, Carla Lurago. Ostatecznie powstała masywna, kamienna, trzynawowa budowla typu bazylikowego o trzech absydach, dwóch wieżach, z kaplicami, zakrystią i wieżyczkami schodkowymi. Sklepienie nawy głównej jest sieciowe, zaś naw bocznych z emporami – krzyżowo-gwiaździste. W niszy ołtarza, w promienistej glorii, stoi gotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, datowana na 1450 r. Przed ołtarzem postawiono rzeźbę przedstawiającą fundatora tego kościoła, pochodzącego z Kłodzka pierwszego arcybiskupa praskiego, Arnošta z Pardubic (1297-1364). Przedstawiony został w pozycji klęczącej, adoruje Maryję. W latach 60. XX w. rzeźbę przesunięto, przed pierwszy filar od strony ołtarza głównego. Figura ta jest dziełem Jana Jandy (1827-1875), ucznia wybitnego rzeźbiarza, Christiana D. Raucha. Z kolei ambonę wyrzeźbił w 1717 r. Michael Klahr Starszy, artysta pochodzący z ziemi kłodzkiej, którego umiejętności szły w parze z wysoce indywidualnym stylem. Mówiono, że potrafi wyrzeźbić nawet ludzką duszę. Jego autorstwa są też prospekt organowy i konfesjonały, zachwycające bogatą dekoracją snycerską. Konfesjonały te zdradzają już cechy wybujałego rokoka. Prospekt organowy zdobi tzw. orkiestra anielska – grupa świętych, aniołów i innych postaci muzykuje i śpiewa. Przy kościele znajdował się pierwotnie cmentarz, którego reliktem jest tzw. Brama Czarna.