Skała z Medalionem

Wznosi się nieopodal drogi z Żerkowic do wsi Skała, na zboczu Wieżycy (259 m n.p.m.). Jest to imponujący ostaniec piaskowcowy o wysokości 14 m. W czasach Cesarstwa Niemieckiego był to popularny punkt widokowy, a obecnie skała ta znana jest dobrze zwłaszcza amatorom wspinaczki skałkowej. Ze skały tej podziwiano panoramę Karkonoszy, Pogórza Izerskiego i Pogórza Kaczawskiego. Wejście na jej szczyt prowadziło z usytuowanej niżej półki skalnej, co umożliwiał specjalny taras. Na szczycie zamontowano metalowe barierki, po których pozostały ślady. Do dziś zachował się maszt, na który wciągano flagę. Od południa na skale wmurowano 22 marca 1897 r. medalion z wizerunkiem cesarza Wilhelma I, stąd jej popularna nazwa – Skała z Medalionem. Okazją była setna rocznica urodzin cesarza, co zaakcentowano umieszczając tuż pod medalionem daty „1797 - 1897 22 Marz”. Niestety medalion w latach 80. XX w. skradziono. W jego miejscu, na początku XXI w., zainstalowano nowy, nieco mniejszy medalion – z herbem pobliskiego Lwówka Śląskiego. W czasach, gdy tereny Śląska wchodziły w skład państwa pruskiego, Skała z Medalionem nazywana była Schattenstein, co można przetłumaczyć jako „Skała rzucająca cień” lub „Cień kamienia”. Autor przewodnika „Riesengebirge und seine Nachbargebirge” z 1908 r. pisał, że „rzuca cień podobny do ludzkiego, gdy słońce znajduje się w odpowiednim miejscu”. Skała z Medalionem to najbardziej wysunięty na północ Polski obiekt z ubezpieczonymi drogami wspinaczkowymi. Zamontowano na niej stałe punkty przelotowe (spity). W sumie wyznaczono na niej 19 linii o różnym stopniu trudności. Osoby uprawiające turystykę skałkową cenią Skałę z Medalionem m.in. z powodu jej dobrego urzeźbienia. W 1988 r. uznana została za pomnik przyrody nieożywionej, zatem podlega ochronie prawnej.