Pomnik niedźwiedzia polarnego w Polanicy-Zdroju

Zobaczyć go można w okolicach ul. Bolesława Chrobrego, za mostkiem prowadzącym do parku leśnego. Jest to betonowa rzeźba na postumencie z tufu wulkanicznego i piaskowcowych głazów. Stanęła tutaj w 1910 r., bowiem niemieccy glacjolodzy właśnie wówczas stwierdzili, że skandynawski lądolód podczas ostatniego zlodowacenia zatrzymał się na wysokości Polanicy-Zdroju. W miejscu, do którego dotarł, postawiono pomnik niedźwiedzia polarnego. Zatem pomnik ten wyznacza najdalszy zasięg lądolodu skandynawskiego na ziemi kłodzkiej. Chodzi o zlodowacenie południowopolskie, które miało miejsce między 730 a 430 tysiącami lat temu. Uznano to wówczas za tak ważną informację, że niedźwiedź polarny stał się symbolem Polanicy-Zdroju. Zwrócono też uwagę na fakt, że zwierzę to symbolizuje odwagę i siły natury. Władze Polanicy-Zdroju postanowiły fakt ten wykorzystać promocyjnie współcześnie, podobnie jak zrobiły to władze Wrocławia eksponując krasnale. Ogłosiły konkurs na projekt, który wygrała studentka rzeźby wrocławskiej ASP, Karolina Konieczna. W 2022 r. pojawiła się pierwsza rzeźba z brązu przedstawiająca niedźwiedzia pijącego wodę mineralną z pijałki. Ma 30 cm wysokości, stanęła przed pijalnią wód mineralnych. Dwa kolejne misie – szachiści – grają w szachy z parku szachowym. Z kolei niedźwiedź z mikrofonem (artysta) wcielił się w rolę przed teatrem zdrojowym im. Mieczysławy Ćwiklińskiej, a kolejny – redaktor – zaistniał przed siedzibą Towarzystwa Miłośników Polanicy-Zdroju przy deptaku. Przy manufakturze szkła „Barbara” stoi niedźwiedź-hutnik, a ostatnio w panoramie miasta pojawił się kuracjusz, zainstalowany przed sanatorium „Wielka Pieniawa”. Miś ten kąpie się w wannie. Wszystkie figurki można zobaczyć wędrując niedźwiedzią trasą turystyczną, którą oznaczono śladami niedźwiedzich łap