Kryty most w Lądku-Zdroju

Jest to jedyny żelbetonowy zabytkowy kryty most w Polsce i jeden z niewielu tego typu w Europie. Wznosi się na niezwykle wysokich filarach nad rzeką Białą Lądecką, dzięki czemu oparł się dwóm wielkim powodziom: w 1997 i 2024 r. To most bardzo wąski, ma jedynie 1,5-2 m szerokości. Zbudowany został w latach 1907-1910. Komunikował dwie części sanatorium, którego budynki znajdowały się po dwóch stronach rzeki: neogotycką willę stojącą przy obecnej ul. Spacerowej 9 z połączonymi ze sobą kamienicami przy obecnej ul. Kościuszki 32 i 34. Mieściły się w nich baza zabiegowa i gabinety lekarskie. Most zaprojektował niemiecki architekt Felix Henry, który jest też autorem projektów wieży widokowej na Śnieżniku, tzw. zamku wodnego w parku w Ziębicach, budynku obecnego hotelu Palatium Palace we Wrocławiu i pomnika Schillera we Wrocławiu. Dziś wejście na most od strony ul. Kościuszki jest zamurowane, gdyż znajduje się w prywatnym mieszkaniu. Willę przy ul. Spacerowej zbudowano w 1873 r. na polecenie Otto Weberbauera, syna właściciela browaru we Wrocławiu. Po jego śmierci kupił ją lekarz uzdrowiskowy dr Paul Herrmann. Willa została na jego polecenie przebudowana w duchu neogotyku. Zaczęto nazywać ją „Zamkiem Bieli”. Mniej więcej w tym samym czasie dr Paul Herrmann stał się właścicielem dwóch kamienic przy ul. Kościuszki, po drugiej stronie Białej Lądeckiej. Utworzył własne sanatorium i postanowił obie posesje połączyć mostem. Po II wojnie światowej „Zamek Bieli” został przejęty przez Fundusz Wczasów Pracowniczych i był to wówczas dom wypoczynkowy „Wrzos”, natomiast kamienice przy ul. Kościuszki przejęło uzdrowisko Lądek-Długopole. W 1994 r. „Wrzos” sprzedano prywatnej osobie. Jest to obecnie rezydencja „Viktoria”, a w kamienicach przy ul. Kościuszki są prywatne mieszkania. Z czasem prywatna osoba, będąca właścicielem rezydencji „Viktoria”, stała się też właścicielem krytego mostu.