Kolumna św. Jadwigi Śląskiej przy trasie Złoty Stok – Kamieniec Ząbkowicki

Jest doskonale widoczna z drogi wojewódzkiej DW 390, biegnącej nieopodal wsi Płonica. Nie wiadomo, czy św. Jadwiga Śląska była kiedykolwiek w tej okolicy, nie można jednak tego wykluczyć. Jako żona księcia Henryka I Brodatego, najpotężniejszego Piasta śląskiego, fundatora m.in. opactwa cystersów w Henrykowie i opactwa cysterek w Trzebnicy, przemieszczała się wraz z jego dworem, jako że nie miał on jednej stałej rezydencji. Po kanonizacji stała się patronką Śląska. Figurę świętej nieopodal Płonicy postawiono zapewne w okresie, gdy cystersi z opactwa w pobliskim Kamieńcu Ząbkowickim wznieśli w tej wsi w 1777 r. okazały, późnobarokowy kościół. Figurę świętej wykuto w piaskowcu. W lewej ręce trzyma model kościoła, a w prawej figurę Matki Bożej. Przedstawiona została w stroju paradnym: w sukni, okryta jest książęcym płaszczem, a głowę jej zdobi książęca korona. Strój ten podkreśla jej status, choć ostatnie lata życia spędziła jako zwykła mniszka w klasztorze cysterek w Trzebnicy, prowadząc życie pełne ascezy. Figura świętej Jadwigi Śląskiej nawiązuje do związków Płonicy z jej mężem. Wieś ta założona została w 1260 r. na podstawie wydanego przez księcia przywileju z 1230 r. dla augustianów kamienieckich, których z czasem zastąpili cystersi. Założył ją rycerz o imieniu Henryk. Potem była przez pewien czas w posiadaniu cysterek z opactwa w Trzebnicy, co potwierdza dokument z 1349 r., a od 1351 r. należała do opactwa cystersów w Kamieńcu Ząbkowickim. Opactwo było w posiadaniu tej wsi aż do jego kasaty w 1810 r. Poklasztorne dobra kupiła Wilhelmina Pruska, żona króla Holandii, matka księżnej Marianny Orańskiej, która dobra te przejęła w 1824 r. Podobnie, jak matka, była protestantką, ale figura świętej Jadwigi przerwała.