Lubuski Szlak Wina i Miodu. Winnice, krajobrazy i Winobranie 2026 w Zielonej Górze

We wrześniu Zielona Góra pachnie winogronami. W centrum miasta pojawiają się dziesiątki stoisk winiarskich, Bachus symbolicznie przejmuje klucze do miasta, a turyści wsiadają do WinoBusów ruszających w stronę okolicznych winnic. Podczas Winobrania 2026 deptak wypełnią degustacje, koncerty i rozmowy z winiarzami.

To jednak tylko najbardziej widowiskowy fragment większej historii. Lubuskie ma wielowiekowe tradycje winiarskie, a między Zieloną Górą, Zaborzem, Łazem, Górzykowem, Cigacicami i Krośnem Odrzańskim działa wiele winnic, które tworzą współczesny krajobraz enoturystyczny regionu. Lubuski Szlak Wina i Miodu łączy winnice, gospodarstwa pszczelarskie, muzea i inne miejsca związane z lokalnym dziedzictwem. Podpowiadamy, od których miejsc zacząć tę podróż?

W artykule dowiesz się o: 

➡️ Lubuskim Szlaku Wina i Miodu

➡️ regionie lubuskim

➡️ Zielonej Górze

➡️ Winobraniu 2026 (Dni Zielonej Góry)

➡️ Muzeum Etnograficznym w Zielonej Górze-Ochli

➡️ lubuskich winnicach i pasiekach

Dlaczego właśnie Lubuskie?

Historia winiarstwa wokół Zielonej Góry sięga średniowiecza. Pierwsza udokumentowana wzmianka o miejscowych winnicach pochodzi z 1314 roku. Przez kolejne stulecia uprawa winorośli była ważnym elementem lokalnej gospodarki, a około 1800 roku winnice wokół miasta zajmowały około 700 hektarów.

Nieprzypadkowo właśnie tutaj winorośl zadomowiła się na tak długo. Krajobraz wokół Zielonej Góry tworzą łagodne wzgórza i dobrze nasłonecznione stoki, a gleby potrafią zatrzymywać wodę potrzebną głęboko korzeniącym się krzewom. Do tego dochodzi stosunkowo łagodny przebieg pór roku: wcześniej zaczynająca się wiosna, dłuższe lato i krótsza zima sprzyjają dojrzewaniu owoców. Winiarze nadal muszą jednak liczyć się z kaprysami pogody, zwłaszcza z wiosennymi i jesiennymi przymrozkami.

Nie tylko wino. Lubuskie ma też swój miód

W Lubuskiem łatwo dać się porwać winnicom, ale druga połowa nazwy szlaku wcale nie jest dodatkiem. Pszczelarstwo ma tu mocne zaplecze w krajobrazie: lasach, łąkach i rozległych skupiskach robinii akacjowej. To właśnie z nich powstaje jeden z charakterystycznych produktów regionu, miód akacjowy wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych.

Szczególnie dobrze widać to w okolicach Cigacic, gdzie rośnie duży kompleks robinii akacjowej. W czasie kwitnienia drzewa stają się naturalnym zapleczem dla miejscowych pasiek, a powstający z ich nektaru miód jest jasny, delikatny i długo pozostaje płynny. To dobry przykład tego, jak mocno lokalny smak zależy od konkretnego miejsca.

Pszczelarską część szlaku najlepiej poznawać tam, gdzie miód rzeczywiście powstaje. W Malinówce w Drągowinie działa pasieka, a podczas warsztatów można zajrzeć bliżej do świata pszczół i zobaczyć, na czym polega praca pszczelarza. To propozycja także dla rodzin z dziećmi, które chcą połączyć wyjazd z poznawaniem przyrody i lokalnego rzemiosła.

Inny charakter ma Skansen Pszczelarski w Kostrzynie nad Odrą. Tutaj punkt ciężkości przesuwa się z samego produktu na historię pszczelarstwa i dawne sposoby gospodarowania.

Wino i miód prowadzą więc przez dwa różne, ale dobrze uzupełniające się krajobrazy Lubuskiego. Pierwszy wiedzie między wzgórzami i rzędami winorośli, drugi przez łąki, lasy i pasieki. Dzięki temu Lubuski Szlak Wina i Miodu nie sprowadza się do degustacji. Opowiada także o przyrodzie, pracy ludzi i smakach związanych z miejscem, w którym powstają.

Na początek nie trzeba wyjeżdżać z miasta. Kilka minut spaceru od centrum Zielonej Góry znajduje się Winne Wzgórze, którego zbocza porasta pokazowa winnica miejska o powierzchni około hektara. Uprawiane są tu m.in. pinot noir, pinot blanc i traminer.

Nad krzewami góruje Palmiarnia, jeden z rozpoznawalnych punktów Zielonej Góry. Z jej górnych poziomów można spojrzeć na centrum miasta i otaczające je wzniesienia.

To dobre miejsce na rozpoczęcie podróży, ponieważ pokazuje, że tradycje winiarskie są obecne nie tylko w muzeach i okolicznych gospodarstwach, ale także w samym krajobrazie Zielonej Góry.

2. Muzeum Wina

Kolejny przystanek pozwala uporządkować historyczny kontekst. Muzeum Wina działa w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze i prezentuje dzieje miejscowego winiarstwa oraz kulturę związaną z produkcją i spożywaniem wina.

Na wystawie można zobaczyć dawne narzędzia, beczki, butelki, etykiety i wyposażenie związane z pracą w winnicy i piwnicy.

Po takiej wizycie łatwiej zrozumieć, że rozwój współczesnych winnic jest kontynuacją tradycji, która przez wiele stuleci kształtowała gospodarkę i tożsamość miasta.

3. Lubuskie Centrum Winiarstwa w Zaborze

Kilkanaście kilometrów od Zielonej Góry znajduje się Lubuskie Centrum Winiarstwa w Zaborze, otwarte w 2015 roku. Przy centrum rozciąga się Winnica Samorządowa zajmująca około 33 hektarów. Poszczególne parcele prowadzą lubuscy winiarze.

Na miejscu można poznać proces uprawy winorośli i produkcji wina, a spacer między rzędami krzewów pozwala zobaczyć skalę współczesnych upraw. Zabór dobrze sprawdza się również jako punkt wyjścia do dalszej podróży po winnicach położonych na południe i wschód od Zielonej Góry.

4. Winnica Miłosz w Łazie

Winnica Miłosz znajduje się w miejscowości Łaz, około 15 kilometrów na wschód od Zielonej Góry. To rodzinne gospodarstwo, w którym można poznać nie tylko gotowe wina, lecz także sposób prowadzenia winnicy i podejście producenta do poszczególnych odmian.

Łaz można połączyć podczas jednej wycieczki z Zaborzem i innymi miejscami położonymi po wschodniej stronie Zielonej Góry.

5. Winnica Gostchorze

Na północny zachód od Zielonej Góry, w pobliżu Krosna Odrzańskiego, znajduje się Winnica Gostchorze. Gospodarstwo jest znane m.in. z produkcji win musujących.

Podczas Ogólnopolskiego Konkursu Win Winobranie 2026 GOST ART CUVEE 2023 zdobyło tytuł Wina Winobrania w kategorii win musujących. Do konkursu zgłoszono 214 win z 47 winnic, co pokazuje skalę współczesnego polskiego winiarstwa prezentowanego podczas zielonogórskiego święta.

Wyjazd w te okolice można połączyć z poznawaniem Krosna Odrzańskiego i krajobrazu doliny Odry.

6. Stara Winna Góra w Górzykowie

Górzykowo jest jednym z miejsc mocno związanych ze współczesnym odrodzeniem lubuskiego winiarstwa. Działa tu Stara Winna Góra, winnica założona w 1997 roku, zajmująca około sześciu hektarów.

Wizyta w gospodarstwie pozwala zobaczyć, jak wygląda produkcja wina poza dużymi wydarzeniami i miejskimi degustacjami. Można też przyjrzeć się różnicom między odmianami winorośli oraz warunkom, w jakich dojrzewają owoce.

Położenie Górzykowa sprawia, że ten punkt łatwo połączyć z Cigacicami i dalszą podróżą wzdłuż Odry.

7. Cigacice i dolina Odry

Lubuskiego Szlaku Wina i Miodu nie trzeba poznawać wyłącznie przez kolejne winnice. Warto zostawić czas na krajobraz.

Cigacice leżą nad Odrą i są dobrym miejscem na spacer lub przerwę pomiędzy kolejnymi punktami podróży. Okolica wyróżnia się także rozległymi lasami robinii akacjowej, tworzącymi jedno z największych takich skupisk w Polsce. To właśnie z jej kwiatów pszczoły pozyskują nektar na lubuski miód akacjowy, ceniony za jasną barwę, delikatny smak i powolną krystalizację. W ten sposób krajobraz doliny Odry łączy dwa ważne wątki szlaku: winiarstwo i tradycje pszczelarskie.

8. Winnica Julia w Starym Kisielinie

Z centrum Zielonej Góry jest tu zaledwie kilka kilometrów, a klimat szybko robi się bardziej winiarski niż miejski. Winnica Julia powstała w 2004 roku i dziś obejmuje około trzech hektarów upraw, ale dla turysty najciekawszy może okazać się nie tylko sam spacer między krzewami.

Na miejscu działa Park Miniatur Historycznych Obiektów Winiarskich. Niewielkie modele przypominają budowle związane z czasami, gdy dawny Grünberg był ważnym ośrodkiem produkcji wina. Dzięki temu wizyta staje się również krótką lekcją historii Zielonej Góry, podaną znacznie lżej niż w muzealnej gablocie.

To dobry wybór na pierwsze spotkanie z lubuską winnicą, szczególnie jeśli nie chce się od razu planować dłuższego wyjazdu poza Zieloną Górę.

9. Winnica Kinga w Starej Wsi

Winnica Kinga pokazuje, że z winorośli można zrobić znacznie więcej niż wino. Historia gospodarstwa sięga 1985 roku, a obok kolejnych roczników powstają tu także octy winne, kiszone liście winorośli i marynowane grona.

Najciekawszy jest właśnie ten kulinarny trop. Podczas spotkań pojawiają się potrawy wykorzystujące winorośl, między innymi gołąbki zawijane w jej liście. Degustacje odbywają się w dawnej rybakówce nazywanej „czarną stodołą”, przypominającej o nadodrzańskim charakterze Starej Wsi.

10. Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze-Ochli

Lubuski Szlak Wina i Miodu opowiada nie tylko o winie. Ważną częścią regionalnego dziedzictwa są również pszczelarstwo, rolnictwo i dawna kultura wiejska.

Około 8 kilometrów od centrum Zielonej Góry znajduje się Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze-Ochli. Skansen zajmuje ponad 13 hektarów, a na jego terenie znajduje się około 80 obiektów architektury wiejskiej, w tym zagrody, budynki gospodarcze i wiatraki.

Ochla jest dobrym uzupełnieniem winiarskiej części podróży, szczególnie dla rodzin oraz osób zainteresowanych historią codziennego życia mieszkańców regionu.

Winobranie 2026. Kiedy Zielona Góra najbardziej pachnie winem

Winobranie to najlepszy moment, żeby zobaczyć, jak silnie wino wpisane jest w krajobraz i tożsamość Zielonej Góry. Przez kilka wrześniowych dni miasto zamienia się w wielką otwartą przestrzeń spotkań z winiarzami. Na rynku i deptaku można degustować wina z różnych części regionu, rozmawiać o nowych rocznikach, poznawać historie rodzinnych gospodarstw i planować kolejne wyprawy już poza miasto.

W 2026 roku główne obchody Winobrania odbędą się od 5 do 13 września, a Miasteczko Winiarskie otworzy się już 4 września. W samym centrum Zielonej Góry zaprezentują się 44 lubuskie winnice w 52 domkach wystawienniczych. Tradycyjnie nie zabraknie także przekazania kluczy do miasta Bachusowi, który na czas święta staje się symbolicznym gospodarzem Zielonej Góry.

Winobranie to jednak znacznie więcej niż degustacje. W programie znajdują się otwarte piwnice winiarskie, Lubuska Akademia Wina, komentowane degustacje, Jarmark Winobraniowy z udziałem ponad 170 wystawców, rejsy po Odrze i Obrzycy oraz liczne wydarzenia kulturalne i rodzinne. Wieczorami centrum miasta wypełniają koncerty, a atmosfera przypomina bardziej kilkudniowy festiwal niż tradycyjne święto miasta.

Kulminacyjnym momentem Winobrania pozostaje Korowód Winobraniowy, który od lat należy do najbardziej rozpoznawalnych symboli święta Zielonej Góry. Przez kilka godzin centrum miasta zamienia się w scenę ogromnego ulicznego widowiska. Wśród platform, muzyki i setek uczestników pojawiają się odniesienia do historii miasta, tradycji winiarskich i współczesnego Lubuskiego. To właśnie wtedy najlepiej widać, że Winobranie nie jest wyłącznie festiwalem degustacji, ale świętem całego regionu. W 2026 roku korowód odbędzie się pod hasłem „Korzenie i liście”, nawiązującym do wielowiekowych tradycji Zielonej Góry i ludzi, którzy od pokoleń współtworzą kulturę wina na Środkowym Nadodrzu.