Hala spacerowa w Świeradowie-Zdroju

Zabytkowa hala spacerowa w Świeradowie-Zdroju to największy tego typu obiekt na Dolnym Śląsku. Jest ogólnodostępna. Wzniesiona została przez Schaffgotschów – arystokratów szczycącym się tytułem hrabiowskim i powinowactwem z Piastami śląskimi. Rezydowali w ogromnym pałacu w innym znanym dolnośląskim uzdrowisku, Cieplicach. Wszystko to stracili w 1945 r., ale w hali spacerowej w Świeradowie-Zdroju do dziś zobaczyć można na poczesnym miejscu nad podestem dla orkiestry ich herb. Hala przylega do domu zdrojowego. Wykonana została z drewna modrzewiowego, ma aż 80 m długości, dzięki czemu może pomieścić jednorazowo nawet kilka orkiestr, o czym można było przekonać się wielokrotnie podczas festiwali orkiestr dętych. Zachowaną do dziś w świetnym stanie halę wraz z domem zdrojowym otwarto w 1899 r. Zubożyło to sakiewkę Schaffgotschów o 1,5 miliona marek, ale uznali, że to dobrze wydane pieniądze. Powstał bowiem obiekt nowoczesny, funkcjonalny i do tego piękny. Miał przynosić zysk, była to więc doskonała inwestycja. W hali mieści się m.in. pijalnia wód mineralnych, a przylegają do niej długie na ponad 160 m tarasy zdrojowe, na których latem wystawiane są ogromne agawy. Bywa, że któraś zakwita. Oznacza to kres jej życia, a dla turystów i licznie przebywających do Świeradowa-Zdroju kuracjuszy to nie lada atrakcja. Lecznicze właściwości wód świeradowskich znane są od XVI w., jednak na rozwój uzdrowiska trzeba było poczekać kilka wieków. Pierwszy dom zdrojowy powstał tutaj w 1768 r. Przybywali tutaj na leczenie m.in. książęta Lubomirscy, a także przedstawiciele takich polskich rodów, jak Sułkowscy, Ponińscy i Skarbkowie.