Kościół ewangelicki w Piasku

Piasek leży na północno-wschodnim skraju Lasów Lublinieckich, w gminie Lubsza, nieco na zachód od miasta Woźnik. We wsi krzyżują się dwie drogi wojewódzkie: nr 906 i nr 908. Co prawda wykopaliska archeologiczne potwierdzają, że ludzie na tym terenie pojawili się już w odległych czasach tzw. kultury łużyckiej, ale historia wsi jest o wiele stuleci krótsza. Jeszcze w XVIII wieku rosły tutaj tylko sosnowe lasy. Właściciele Miało się to zmienić dopiero po wojnach śląskich, kiedy większość dzisiejszego Górnego Śląska opanował król pruski, Fryderyk II. Wspierał on wówczas osadnictwo ludzi z głębi Niemiec na nowych ziemiach. W 1753 roku właścicielem tego fragmentu Śląska został hrabia Ludwik Pückler, który wkrótce sprowadził tutaj niemieckich, wyznających protestantyzm, kolonistów z Dolnego Śląska, Łużyc i Brandenburgii. Dali oni początek osadzie o nazwie Ludwigsthal - miała ona być lokalnym centrum włókienniczym, większość osadników bowiem trudniła się tkactwem. Projekty założycieli nie w pełni się spełniły, jednak wieś przetrwała próbę czasu, zmieniając tylko w 1922 roku nazwę na Piasek. Kościół ewangelicki Ozdobą miejscowości jest - stojący przy centralnym jej placu - kościół ewangelicki. Pierwszą kaplicę w tym miejscu postawiono już w 1755 roku. Niestety, spłonęła od uderzenia pioruna. Obecną budowlę wzniesiono w latach 1759-1760. To skromny, murowany obiekt na planie prostokąta, który ozdobiono (podczas przebudowy w 1865 roku) jedynie wieżą o konstrukcji szkieletowej, przykrytą dachem namiotowym (umieszczono w niej dzwony). Bardzo ciekawe jest wnętrze świątyni. Uwagę przykuwa rokokowy ołtarz z centralnie ulokowaną amboną; obok zobaczymy figury Chrystusa i Marcina Lutra. Niezwykłe są XIX-wieczne, ażurowe żeliwne piece i także żeliwna chrzcielnica z 1855 roku. Drewniana tablica upamiętnia mieszkańców Ludwigsthal poległych podczas wojen napoleońskich. Kościół ewangelicki w Piasku jest filialnym ewangelickiego zboru częstochowskiego.