Schronisko Andrzejówka

Schronisko z klimatem Andrzejówka to malowniczo położone miejsce na przełęczy trzech dolin, u stóp szczytu Waligóry, idealne na górskie wycieczki i wędrówki przez sielankowe krajobrazy. Można tam dotrzeć, wybierając m.in. czerwony szlak z Sokołowska do Jedliny-Zdroju lub żółty szlak przez Waligórę do Głuszycy. To także popularny punkt na trasach Strefy MTB, takich jak Głuszyca – Walim czy Głuszyca – Mieroszów, gdzie warto zatrzymać się na pyszne naleśniki z jagodami lub szarlotkę. Dzięki unikalnemu klimatowi Andrzejówka to doskonała lokalizacja dla licznych wydarzeń i festiwali. W ciepłych miesiącach organizowana jest tutaj Noc Kupały, pełna magicznych opowieści, tańca z ogniem i bliskości natury. Zimą natomiast odbywają się weekendy podróżników, gdzie globtroterzy dzielą się swoimi doświadczeniami, a także targi rękodzieł i wieczorne koncerty. Historia schroniska Historia Andrzejówki sięga początku XX wieku, kiedy to 20 lipca 1933 roku powstała w miejscu dotychczas nieużytkowanym, przeznaczonym wyłącznie dla turystyki. Rozwój Aglomeracji Wałbrzyskiej przyczynił się do wzrostu ruchu wycieczkowego, co okazało się atutem dla nowego obiektu położonego niedaleko miasta. Schronisko zostało usytuowane na wysokości 805 m u podnóża Waligóry (936 m), w bardzo korzystnych warunkach topograficznych, na Przełęczy Trzech Dolin. Wkrótce stało się ważnym punktem łączącym szlaki Sudetów Zachodnich i Wschodnich, pełniąc tę funkcję do dziś. Pierwszymi gospodarzami Andrzejówki byli Otto i Margarete Rübartsch. Otto, wywodzący się ze starej rodziny browarników i karczmarzy z okolic Dusznik-Zdroju, był szynkarzem. Nowo powstały obiekt dysponował trzema salami jadalnianymi z niemal 220 miejscami, natomiast część noclegowa była skromniejsza, oferując zaledwie 25 miejsc. Dziś Andrzejówka posiada 35 miejsc noclegowych, a także możliwość rozbicia namiotu na polanie lub przyjazdu własnym kamperem. W krótkim czasie Andrzejówka stała się popularnym miejscem zarówno latem, jak i zimą. W lutym 1936 roku odwiedziła ją holenderska królowa Wilhelmina i księżniczka Julianna, które uczestniczyły w wycieczkach do zamku Książ i Sokołowska, gdzie odbywały się mistrzostwa narciarskie. Królowa jeździła na nartach, a księżniczka Julianna uczyła się tej sztuki pod okiem lokalnych klubów. W trakcie ich dwutygodniowej wizyty Andrzejówka gościła wyłącznie tę parę, a Otto Rübartsch zyskał przydomek „królewski gospodarz”. W przeszłości w schronisku odbywały się również liczne imprezy okolicznościowe, w tym tradycyjne zabawy andrzejkowe i pogrzeb zimy organizowany na Prima Aprilis przez Towarzystwo Turystyczne.