Zamek Książąt Oleśnickich

Zbudowany w XIV wieku i usytuowany w południowo-zachodniej części fortyfikacji miejskich. Wcześniej, być może przed 1238 roku, istniał tu książęcy gród, w 1245 roku natomiast powstała kasztelania. Do 1492 roku księstwo oleśnickie należało do Piastów Śląskich, a po śmierci Konrada IX Białego (Młodszego) zamek przeszedł w 1495 roku we władanie księcia ziębickiego, Henryka I, a potem księcia Jana, synów króla czeskiego Jerzego z Podiebradów. Od roku 1647 zamkiem zarządzały książęce rodziny z rodu von Wirttenberg-Weiltigen (Oels), następnie von Braunschweig (książęta Bruszwiccy). W 1884 roku zamek staje się tronowym lennem monarchii pruskiej i rezydencją każdorazowego następcy tronu pruskiego, a od 1926 roku, po wielu pertraktacjach – prywatną własnością rodziny von Hohenzollern. Zamek integralnie związany jest z Oleśnicą – miastem wież i róż – położoną na starym szlaku bursztynowym i stanowiącym znakomitą bazę wypadową do położonego w odległości 30 km Wrocławia.