Zamek w Gorzanowie

Służy obecnie szeroko pojętej kulturze, a jest to miejsce wręcz do tego stworzone, bo od dawna istnieje tutaj sala teatralna. Wielkim admiratorem Melpomeny był właściciel gorzanowskiego zamku, Hieronimus hrabia von Herberstein, który ściągnął tutaj m.in. wielkiego śląskiego poetę i dramaturga, Karla von Holtei z Wrocławia (1798-1880). Holtei zadebiutował w Gorzanowie w 1816 r. Stworzył tutaj wiele utworów, w tym w latach 1825-1826 pierwsze utwory w dialekcie śląskim. Holtei bywał w Gorzanowie regularnie, a w latach 1843-1844 piastował nawet funkcję dyrektora dworskiego teatru, który składał się z 10 do 12 zawodowych aktorów sprowadzonych m.in. z Francji i Włoch. Wystawiano klasyków: Szekspira, Schillera, Lessinga, Goethego. A także opery. Teatr, utrzymywany z funduszy hrabiego, grywał nie tylko w zamku. Od maja do września wystawiano sztuki również w ogrodzie. Spektakle były otwarte dla publiczności, także wiejskiej, pod warunkiem, że przyjdzie w strojach ludowych. Działalność artystyczną przerwała w 1847 r. śmierć hrabiego, ale sala teatralna istnieje do dziś i po rewitalizacji prezentuje się wspaniale. Na zamkowy dziedziniec wewnętrzny prowadzą dwie bramy: południowa i północna. Północna, zwieńczona figurą św. Jerzego, jest szczególnie okazała. Po jej przekroczeniu znajdziemy się na małym dziedzińcu, za którym znajduje się właściwy budynek bramny, prowadzący na dziedziniec główny. Z lewej strony, w skrzydle środkowym, wznosi się wysoka wieża. Na drugim piętrze są otwarte loggie. W zamku zachowało się zatem wiele elementów z pierwotnego układu renesansowego, mimo późniejszych przebudów. Jest to kolejny dom pański w tym miejscu. Pierwszy zamek został zniszczony podczas wojen husyckich. Obecny zaczęto budować około 1573 r. W XVII w. został przebudowany w duchu baroku i otoczony parkiem.